Πώς μία… Θεά έσωσε τη ζωή του Σαρλ ντε Γκωλ

Όταν η Citroën παρουσίασε την DS (από το γαλλικό Déesse, δηλαδή Θεά) το 1955, η αίσθηση που προκάλεσε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Παρίσι ήταν μοναδική.

Το κοινό έμεινε κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό. Η κομψή και αεροδυναμική σχεδίασή της, σε συνδυασμό με την πληθώρα πρωτοποριακών τεχνολογικών καινοτομιών, το κατέστησαν αμέσως το πιο εντυπωσιακό αυτοκίνητο στον κόσμο.

Κανείς όμως, ούτε οι μηχανικοί της Citroën, ούτε οι θεατές εκείνης της πρώτης παρουσίασης, δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι κάποια μέρα οι μοναδικές της δυνατότητες θα έπαιζαν καθοριστικό ρόλο στη διάσωση της ζωής ενός Γάλλου προέδρου: Του Σαρλ ντε Γκωλ.

Η Citroën είχε ήδη μακρά παράδοση σε ιδιαίτερες δημιουργίες. Το 1934 παρουσίασε την Traction Avant, το πρώτο αυτοκίνητο στον κόσμο με αυτοφερόμενο αμάξωμα και την κίνηση στους εμπρός τροχούς, μια τεχνολογία που έμελλε να γίνει στάνταρ στη βιομηχανία.

Λίγο πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, οι μηχανικοί της εταιρείας δούλευαν πάνω σε δύο νέα μοντέλα: Ένα απλό και οικονομικό για τον λαό, και ένα πολυτελές, γεμάτο καινοτομίες. Η γερμανική εισβολή στη Γαλλία το 1940 ανέκοψε βίαια τα σχέδιά τους.

Ο τότε πρόεδρος της Citroën, Πιερ-Ζυλ Μπουλανζέ, που απεχθανόταν τους Ναζί, έδωσε εντολή να κρύψουν τα σχέδια και τα πρωτότυπα. Ωστόσο, ο Μπουλανζέ ήξερε πως ο πόλεμος θα τελείωνε κάποτε και η Γαλλία θα έπρεπε να ξανασταθεί στα πόδια της.

Έτσι, τα δύο αυτά αυτοκίνητα —που αργότερα θα γίνονταν το ταπεινό αλλά ακαταμάχητο 2CV και η εντυπωσιακή DS— σχεδιάστηκαν ώστε να είναι οικονομικά, ανθεκτικά και εύκολα στη συντήρηση. Όσο για την DS η φιλοσοφία της ήταν να γίνει «το πιο εξελιγμένο αυτοκίνητο στον κόσμο», ένα σύμβολο του τι μπορούσε να πετύχει η Γαλλία.

Από την άλλη πλευρά ο Σαρλ ντε Γκωλ είχε κάτι κοινό με αυτό το αυτοκίνητο. Και οι δύο «σφυρηλατήθηκαν» από τον πόλεμο. Ήρωας ήδη από τον Α’ Παγκόσμιο, ο Ντε Γκωλ επέμενε, ανεπιτυχώς, να εκσυγχρονιστεί ο γαλλικός στρατός πριν την εισβολή των Ναζί.

Μετά την κατάρρευση της Γαλλίας, αρνήθηκε να συνθηκολογήσει και ηγήθηκε των Ελεύθερων Γάλλων από το Λονδίνο. Στο τέλος του πολέμου ανέλαβε πρωθυπουργός της προσωρινής κυβέρνησης, και επέστρεψε δυναμικά στην πολιτική σκηνή το 1958, αναλαμβάνοντας την προεδρία.

Στο μεταξύ, η DS είχε ήδη κατακτήσει τις καρδιές και τα γκαράζ της γαλλικής ελίτ. Το αμάξωμα της θύμιζε διαστημόπλοιο, ενώ η τεχνολογία της ξεπερνούσε κάθε τι συνηθισμένο για την εποχή. Κίνηση εμπρός, αμάξωμα μονοκόκ (και όχι στηριγμένο πάνω σε πλαίσιο), δισκόφρενα μπροστά, αυτόματο ή ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, άνετο και ευρύχωρο σαλόνι. Όλα αυτά την έκαναν μοναδική.

Το πραγματικό καμάρι όμως της Citroën ήταν η υδροπνευματική ανάρτηση. Σε μια εποχή που τα περισσότερα αυτοκίνητα βασίζονταν σε απλά ελατήρια και αμορτισέρ, η DS διέθετε ανεξάρτητη ανάρτηση με ειδικούς θαλάμους (σφαίρες) γεμάτους λάδι και αέριο, που προσαρμόζονταν αυτόματα στο φορτίο και στο οδόστρωμα. Ο οδηγός μπορούσε μάλιστα να ρυθμίζει το ύψος του αμαξώματος. Το αποτέλεσμα ήταν μια οδήγηση που πολλοί περιέγραφαν σαν «μαγικό χαλί».

Η μεγάλη στιγμή για την εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας ήρθε τον Αύγουστο του 1962. Ο Ντε Γκωλ, έχοντας αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Αλγερίας, είχε εξοργίσει την παραστρατιωτική οργάνωση OAS, που ονειρευόταν μια «Γαλλική Αλγερία».

Οι συνωμότες αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Καθώς ο πρόεδρος και η σύζυγός του κατευθύνονταν από το Μέγαρο των Ηλυσίων στο αεροδρόμιο του Ορλί, δώδεκα ένοπλοι της OAS άνοιξαν πυρ εναντίον της προεδρικής DS στην Avenue de la Libération. Βροχή από 140 σφαίρες τρύπησε τα τζάμια, σκότωσε δύο μοτοσικλετιστές της φρουράς και, σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες, κατέστρεψε δύο ή και τέσσερα ελαστικά του αυτοκινήτου.

Κι όμως, η DS δεν ακινητοποιήθηκε. Παρά το αρχικό γλίστρημα, η υδροπνευματική ανάρτηση βοήθησε τον οδηγό του προέδρου να κρατήσει το αυτοκίνητο σταθερό και του επέτρεψε να συνεχίσει την πορεία του σχεδόν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Έτσι, ο Ντε Γκωλ και η γυναίκα του έφτασαν σώοι στο αεροδρόμιο, αποφεύγοντας βέβαιο θάνατο. Αυτή ήταν μία από τις… 30 απόπειρες δολοφονίας του Ντε Γκωλ που μάλλον ήξερε πώς να εκνευρίζει τους εχθρούς του.

Το 1969 η Fiat προσπάθησε να αποκτήσει τον έλεγχο της Citroën, ο Ντε Γκωλ παρενέβη προσωπικά, περιορίζοντας το μερίδιό της στο 15%. Η Citroën έμεινε γαλλική και εντάχθηκε τελικά στον όμιλο PSA. Έτσι, η DS δεν έμεινε στην ιστορία μόνο ως τεχνολογικό αριστούργημα και η σχεδιαστική επανάσταση, αλλά και ως το αυτοκίνητο που απέτρεψε μια δολοφονία και έσωσε έναν πρόεδρο. Ένα αυτοκίνητο που, όπως και ο ίδιος ο Ντε Γκωλ, έγινε θρύλος.